Friday, May 29

ശാന്തിയാത്ര


നീണ്ട യാത്രക്ക്‌ ഒടുവിൽ ആയാൾ തന്റെ ഭാണ്ഡകെട്ടിൽ നിന്നു ആ യന്ത്രത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അത്‌ അപ്പോഴും മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നു. സമയ കാലങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള യന്ത്രമായിരിന്നു അത്‌. അയാൾ അതിന്റെ സുചികകളിലേക്ക്‌ ഒരു വേവലാതിയോടെ നോക്കി പക്ഷെ അതിനു സുചികകളിലായിരുന്നു. അയാൾ അതിന്റെ സുചികകൾക്കായി വീണ്ടു ഒരു യാത്രക്ക്‌ ഒരുങ്ങി. ദേശകാലങ്ങൾക്ക്‌ ഒടുവിൽ അയാൾ അതിന്റെ സുചികകൾ കണ്ടെടുത്തു. അവ ഒരുക്കുട്ടി അയാൾ ആ യന്ത്രത്തിൽ ഘടിപ്പിച്ചും അപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടി തെറിക്കലോടെ അയാൾ സമയകാലങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും. നീറി പിടയുന്ന മനസ്സുമായി അയാൾ ഒരു തിരിച്ചു പോക്കിന്നു കൊതിച്ചു, വേവലാതിയോടെ തനിക്കു പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്നവരെ കുറിച്ചു ഓർത്തു... അയാൾ മടക്ക യാത്രക്കു കൊതിച്ചു..

തനിക്കു ഉള്ളിൽ നിന്നു താൻ സ്വയം കണ്ടെത്തേണ്ടെ പലതിനെയും തേടിനടന്നു കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ച വിഡ്ഡിത്തം ഓർത്ത്‌ ആയാൾ തേങ്ങി...

ഇനി .....

നടന്നു തിർന്ന വഴികളെക്കാൾ ഏറെയാണു തിരിച്ചു പോക്കിന്റെ വഴികൾ..എത്ര വേഗത്തിൽ നടന്നാലാണു തനിക്കു കൈവിട്ടു പോയതോക്കെ തിരിച്ചെടുക്കാനാവുക... അർത്ഥമില്ലാത്തെ യാത്രകളെ കുറിച്ചോർത്ത്‌ അയാൾ വേദനിച്ചു.

പീന്നിടെപ്പോഴോ, മനസ്സിന്റെ നോവ്‌ സഹിക്കാതെയായപ്പോൾ അയാൾ മടക്കയാത്രക്കൊരുങ്ങി.

പക്ഷെ ജീവിതമെന്ന യാത്രയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗത്തോള്ളം അയാൾ അപ്പോൾ പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

എവിടെയും എത്താത്ത യാത്രയിൽ അയാൾ ഘനീഭവിച്ചു കല്ലായി തീർന്നു..

രാജ്‌ പിപ്ലാ ചൊക്ടിയിലെ മന്ദിരത്തിനു മുൻപിലെ അവസ്സാന തൊപ്പി വിൽപനക്കാരനു പോയ്‌ മറഞ്ഞപ്പോൾ തെളിഞ്ഞു കണ്ട പാറകഷണങ്ങൾ അങ്ങിനെ ഘനിഭവിച്ചു കല്ലായി തീർന്നവരുടേതായിരിക്കാം...ശാന്തി തേടി പോയവരുടേതായിരിക്കാം.