Saturday, September 20

മഴയൊന്നു പെയ്തക്കിലെന്ന്


കാറ്റിനോടോപ്പം എത്തിയ മഴ കാറ്റാടി മരത്തിന്റെ ചില്ലകളിൽ ചാഞ്ചാടി കളിച്ചു.... പറന്നു വന്ന് മര ചിലയിൽ ഇരുന്ന മഞ്ഞകിളിയെ ആടിയുലച്ചു പറത്തിവിട്ടു..... പൂമരത്തിന്റെയും മാവിന്റെയും ചില്ലകളെ തമ്മിലുരസി കിന്നരിപ്പിച്ചു..... സ്ക്കുളിലെ നവാഗതരായ ഞങ്ങളുടെ മേൽ ജനലിലുടെ മഴ തുവലായും, മുകളിൽ നിന്നു ചോർച്ചയായും വീണു നനച്ചു.... ക്ലാസ്സിലേക്ക്‌ എത്തേണ്ട കുമാരൻ മാഷെ മഴ തുള്ളി കൊണ്ട്‌ സ്റ്റാഫു റുമിൽ തന്നെ തടഞ്ഞു നിറുത്തി..... സ്ക്കുൾ വിട്ട്‌ ‌ പോകുന്ന ഞങ്ങളുടെ കുടയെ കാറ്റിനെ കൊണ്ട്‌ മാടിവെച്ച്‌ പുത്തൻ ഉടുപ്പും പുസ്തകങ്ങളും വെള്ളത്താൽ ആറാടിപ്പിച്ചു...... നാട്ടു വഴിയിലെ കുഴിയേത്‌, വഴിയേത്‌, എന്നറിയാതെ ഞങ്ങളെ പറ്റിച്ചു.... മുറിച്ചു കടക്കേണ്ട ചെറു ചാലുകളെ കുത്തിയൊലിപ്പിച്ചു പേടിപെടുത്തി.... വരബുകളിൽ വഴുക്കലുണ്ടാക്കി.... പച്ച നെൽപാടങ്ങളിലെ നെലോലകളെ കൊണ്ട്‌ കാൽ വെള്ളയിൽ കീറലുണ്ടാക്കി.... പാദരക്ഷകളിൽ നിന്ന് ചെളിയുടെ പൂത്തിരിയുണ്ടാക്കി.... വീട്ടിൽ ചെന്നുകയറിയ ഞങ്ങൾക്ക്‌, പുത്തൻ ഉടുപ്പും പുസ്തകങ്ങളു നനച്ചതിനും വഴിയിൽ വീണുപോയതിനുമുള്ള ചുരൽകഷായമേകുമാറാക്കി..... രാത്രിയിലുറക്കത്തിൽ ജനലിലുടെ ഇടിമിന്നലായി.... പേടിപെടുത്തുന്ന ഇടിമുഴക്കമായി.

എന്നിട്ടും പിറ്റേന്ന് സ്ക്കുളിൽ പോകുപ്പോൾ ഞങ്ങളൊക്കെ കൊതിച്ചു നീ ഒന്നു വന്നക്കിലെന്ന്

മഴയൊന്നു പെയ്തക്കിലെന്ന്

Friday, September 12

അറിയാതിരിക്കാൻ ആവാത്തത്‌


ചിലതൊക്കെ അറിയാതെ പോകുന്നു, ചിലതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ടു അറിയാതെ പോകുന്നു, പക്ഷെ ..... ചിലതു അറിയാതെ പൊകുന്നേയില്ലാ, അറിഞ്ഞിട്ടു അറിയാത്ത പോലെ ആവുന്നേയില്ലാ എന്തെക്കിലും മൊക്കെ ചെയ്യണം ... അബലത്തിലെക്കിലും ഒന്നു പോകണം.... ഭാര്യയും കുഞ്ഞുമൊരിടത്ത്‌.... അച്ചനും അമ്മയും മറ്റൊരിടെത്ത്‌.... കൂടെ പിറപ്പു വേറെരിടത്തു.... അങ്ങു നാട്ടിൽ അലാതെ ഞാനും .... ഇന്നു ഓണമാണു.... തിരുവോണം
വേദനയാവാതെ.... നല്ല ഓർമ്മകളൊടെ ആഘോഷിക്കണം ....

കാക്കയുടെ കാലിൽകെട്ടി പൊതിചോറു കൊടുത്തയ്ക്കാമെന്നു മോൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌....

കാത്തിരിക്കാം.... നാലുക്കുട്ടം കറികളും കുറച്ചു കണ്ണിരും ചേർത്തു കഴിക്കണം ... ഓണ സദ്യാ

എല്ലാ പ്രവാസികൾക്കും ഓണാശംസകൾ

Thursday, September 11

ജീവിതത്തിന്റെ കയ്യക്ഷരം


മനസ്സ്‌ ഒരു നാലുവര കോപ്പി
മറവിയാൽ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞതും
ഓർത്ത്‌ ഓർത്ത്‌ നിറപിടിപ്പിച്ചതുമായ
കുറെ അക്ഷരങ്ങൾ

അതിൽ നാലുവരിയിൽ തൊട്ടും
രണ്ടുവരിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയതുമായ
ചില അക്ഷരങ്ങളിൽ
ഞാൻ നിന്റെ പേരു വായിച്ചും

ഇന്ന് കുറെയേറെ മറന്നും.
ഓർത്തോർത്ത്‌ പശ്ചാതപിച്ചും
വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിയും
ജീവിതത്തിന്റെ കയ്യക്ഷരം
ഞാൻ ഇപ്പോൾ നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌

നീ തിരിച്ചുവരുന്നെക്കിൽ

വഴിപിഴച്ചുപോയ കുറെയേറെ
അക്ഷരങ്ങൾ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്‌
കൈചേർത്തുപിടിച്ചൊന്നു എഴുതാൻ

Tuesday, September 9

കർത്തവ്യം


കാലം. മുറിച്ചുമാറ്റിയ പൊക്കിൾ കൊടി
മുലപ്പാലും വാൽസല്യവും ഊട്ടി
പിന്നെയും തീർത്തു നീ ഒരായിരം
ബന്ധനചരടുകളാൽ മാതൃത്ത്യം

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്ത്‌ നീ
എനിക്കൊരു നനയാത്ത ചിറക്‌
മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പത്ത്‌ എനിക്കു
തീ കായ്യാൻ നിന്റെ നെഞ്ചിന്റെ നെരിപ്പോട്‌

അന്തിക്ക്‌ കഞ്ഞിയിൽനിന്നു ഊറ്റിയ വറ്റ്‌ എനിക്ക്‌
വെള്ളം മാത്രം നിനക്ക്‌ നിന്റെ വരണ്ട ഞരബുകളിലെ
സ്നേഹം നിലക്കാതിരിക്കാൻ

ഓണവും വിഷുസംക്രാന്തിയും ഞാൻ മാത്രമറിഞ്ഞു
നിനക്കെന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു എല്ലാം

ഒടുവിൽ. . . .

മകന്റെ കൈക്കു കഞ്ഞിക്കു കരുത്തായി
എന്നു നീ കനവു കണ്ടതിന്റെ പിറ്റേന്ന്

ഒരു വിലകുറഞ്ഞ പ്രേമത്തിന്റെ
കിട്ടാ കടത്തിനു ഇരയായി

തൊടിയിലെ കന്നിപൂത്ത തൈമാവിന്റെ
കൊബിൽ ഞാൻ തൂങ്ങിയാടി
നിനക്കു ജീവിത കനിയായി

* * *

മക്കളും മാമ്പൂവും ഒരുപോലെയാണു
വെറുമൊരു കാറ്റിൽ ചിലപ്പോൾ കൊഴിഞ്ഞുപോവും
മോഹിച്ചുപോയ നീ എത്ര വിഡ്ഡി


(അന്ന് വരവൂർ ഹൈ സ്കുളിന്റെ എട്ടാം ക്ലാസ്സ്‌ മുറികളുടെ നിരയിലൊന്നിൽ പതിനേഴു വയസ്സു മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു ആൺകുട്ടി തൂങ്ങിമരിച്ചും. സ്കുൾ ഗ്രൗണ്ടിൽ കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളോട്‌ കിഴക്കുട്ടുകാരുടെ പറമ്പിനു മുളവേലി കെട്ടുന്ന പണിക്കാരാ പറഞ്ഞത്‌ വെക്കേഷനുപൂട്ടിയ സ്കുളിന്റുള്ളിൽ പോലിസുക്കാരത്തിയുട്ടുണ്ടെന്ന് ചെന്നു നോക്കുപ്പോൾ സ്കുൾ മുറിയിലെ കഴുക്കോലിലൊന്നിൽ തുങ്ങിനിൽക്കുന്നു ....

അവിടെയെത്തി നെഞ്ചുപൊട്ടി കരഞ്ഞ അസ്ഥിമാത്രമായ ഒരു രൂപം അവർ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞ ചില വാക്കുകൾ " കിട്ടുന്ന കഞ്ഞിയിൽ നിന്നു വറ്റ്‌ ഊറ്റിയെടുത്തു വളർത്തിയതാ വയസ്സാക്കാലത്തു ഒരു തണലാവുലോന്നു കരുതി ഇനി എനിക്കു ആരാ... ന്റെ... ഇശ്വരാ "

തിരിച്ചു ഗ്രൗണ്ടിലെത്തി കളിതുടരാവാനാതെ ഇരുന്ന ഞങ്ങളൊക്കെ ഒരുപോലെ ചിന്തിച്ചു " അനാഥമായ ആ അമ്മയോടുള്ള മകന്റെ കർത്തവ്യത്തെ കുറിച്ചു " )

Monday, September 1

നോവാതിരിക്കാൻ


പിരിയാം നമുക്കിനി
ഓർമ്മകൾ ബാക്കിയാക്കി
ഒരുവേള പോലും നോവാതിരിക്കാൻ
മറക്കാം എല്ലാം മറക്കാം

മടങ്ങി പോവുകാ നീ വന്ന വഴിയേ
ഒരു മാത്രപോലും മനസ്സിലുണരാതെ
മറഞ്ഞേ പോവുകാ

കടകണ്ണിൽ ഒരു നോട്ടം കരുതിവെച്ചു
വഴി കണ്ണു മായി കാത്തിരിക്കാതിരിക്കുക
കനലെരിയും മനസ്സിൽ നിന്നറിയുക
അകന്നുപോകുന്നതിലാണു അർത്ഥം

നിനക്കായി ഹോമിക്കാൻ
ഇനി ഒന്നും ബാക്കിയിലെന്നറിയുക
നടക്കാൻ അനുവദിക്കുക
പുഴയൊഴുക്കു വഴിയിലൂടെക്കിലും

ഉറവ തേടിചെല്ലാൻ മോഹമില്ലെന്നാകില്ലും