Wednesday, October 1

നീ എന്നെക്കൂടി


പിരിയുന്ന നേരത്ത്‌
നിറയുമീ കണ്ണിൽ നിന്നു
അടരുന്ന സ്‌ നേഹം
നിലവിട്ടു പോകരുതു
നീ എന്നെക്കൂടി തളർത്തരുത്‌


ആശ്വാസമേകാനായി
നെഞ്ചോടു ചേർക്കുപ്പോൾ
അകന്നു മാറാതെ
അമർന്നു പോവരുതു
നീ എന്നെക്കൂടി തളർത്തരുത്‌


കാണാൻ കൊതിച്ചു
കണ്ണുകൾ പരതുപ്പോൾ
കനവിലെങ്കിലും
കാണാമറയത്താവരുതു
നീ എന്നെക്കൂടി തളർത്തരുത്‌


വിട പറഞ്ഞൊരാ വഴിയിൽനിന്നു
വിട പറഞ്ഞൊരാ നിമിഷത്തിൽനിന്നു
വിങ്ങുന്നോരു ഹൃദ്ദുമായി നീ എന്നോടോപ്പം
ഈ പ്രാവാസക്കാലം താണ്ടരുതു
നീ എന്നെക്കൂടി തളർത്തരുത്‌

3 comments:

ശിവ said...

ഈ അപേക്ഷ വാക്കുകള്‍ മാത്രമായിരിക്കുമ്പോള്‍ എത്ര സുന്ദരം....

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ said...

തളര്‍ത്തിയാലും തളരാതെ നോക്കണം...

വരവൂരാൻ said...

ശിവ, പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍, ഒത്തിരി ഒത്തിരി സന്തോഷമുണ്ട്‌, വീണ്ടും വരണം